shah

മരണത്തിന്റെ ചില്ലകൾ

ഉടഞ്ഞ ചില്ലുകളിൽ
ചിതറിക്കിടക്കുന്നു ഓർമ്മകൾ ,,
ഇത് പോലൊരു മഴചാറിലായിരുന്നു
പൂവുകൾ തളിർത്തതും ഇറുത്തതും,,
ഇനിയുമേറെ നാളെകൾ പുനർജനിക്കും ,,
ഭയം കൊണ്ടുടഞ്ഞു പോകുന്ന
എന്റെ ചിന്തകൾ ഒരു പ്രേതാലയമാകും
ആകാശത്തിലെ കൊള്ളിമീൻ പോലെ ,,,
അനാഥമാകുന്ന ശരീരത്തിനും
അനാദിയാകുന്ന ആത്മാവിനും ഇടയിൽ
സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധ വചനങ്ങൾ
പൂർണമാകും വരെ
ഞാൻ വെറും ഞാനായി തുടരും ,,
''സ്വപ്നങ്ങളെ തേടി നീ അലഞ്ഞലഞ്ഞുറയുമ്പോൾ
ഒരു വേനലായ് നിന്റെ മഞ്ഞു മലകളിൽ ഞാൻ എത്തും''
ഒരു മരണത്തിന്റെ അശരീരയായിരുന്നു ..
ശെരിയാണ് മരണം ഒരു കാമുകിയാകാം
എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നിടത്തു നമ്മെ തേടി എത്തുന്ന
നമ്മെ കൈപിടിച്ച് പുതിയൊരു ലോകത്തേക്ക് ...
അതല്ലാന്നു സ്ഥാപിക്കാൻ ജീവിതം കൊണ്ടാവില്ലല്ലോ ..
ജീവിച്ചു തളർന്നു അൽപം
വിശ്രമിക്കാൻ ഒരു തണൽ തേടുമ്പോൾ
മരണത്തിന്റെ തണലാണ്
മുന്നിൽ തെളിയുക..
ഒന്നിനും സ്പർശിക്കാൻ കഴിയാത്ത
അജ്ഞാതമായ
ആ മരത്തിന്റെ തണൽ നമ്മേ കാത്തു നില്ക്കുന്നു എങ്കിൽ
നാം ആ തണലിൽ നിന്നും എന്നോ വിട്ടു പിരിഞ്ഞവരായിരിക്കും
 
Posted in വായന 2 days, 3 hours ago

Comments (0)

No login